“Bir vardı , bir yoktu Aynı hayat gibiydi , O yokken bir felaket Varken masal gibiydi.” Yağmur da bir ihtimaldi. Çocuklara sorarsan boşa geçen bir beden eğitimi dersi , aşıklara sorarsan bir duble daha viski'ydi .. Bildiğim kadarıyla mutluydum , çünkü daha çok küçüktüm. Uzaktan kumandalı araba bir ihtimaldi , ve çok güzeldi. Cam şişede kolalar ve legolardan bahsediyorum. Her şey masal gibiydi. Sonrası felaket.. Aklımı kaybedeli yirmi yedi tren yolculuğu olmuştu.Tek umudum bir sonraki istasyonda ölmekti. Umutsuzluktan değil de , sonuçta bu da bir ihtimaldi. Tren’e binene kadar her şey gerçekti. hava gerçekti , ben aşıktım , sen rüyaydın , ve dolayısıyla gelecek hayaldi. Zaten bu yüzden trendi , o raylarından çıkamaz , Ve ben aynı hayata dayanamazdım. Babamı kaybedeli ben çocuk değildim. Dolayısıyla masum da değildim artık. Zaten artık kola da sevmiyordum. Her şey tuzak gibiydi. Ayna’ya bakınca hiçbir şey anlamıyordum , peynir-ekmek , domatesli günle...
Elime kağıdı kalemi aldım , ve “orman” yazdım. Bir kağıda “orman” yazdıktan sonra yazılabilecek en kötü şey karanlıktır. Onu da yazdım. Orman karanlık , fakat önüm aydınlıktı. Yolda yürürken ilkokuluma rastladım. Arkadaşlarım ip atlıyorlardı , Bir kısmı da köşede toplanmış “yazılı” için konuşuyordu. “İyi ki sözlü değil” diye içimden geçirdim. Çünkü hiç konuşasım yoktu. Kimse farketmese de , Benim için son tenefüstü , ilk aşkımı görmüştüm. Ve belki gidip konuşmak için son fırsatımdı. Acaba o da öğretmenim gibi Gidiş yoluma puan verir miydi ? Yoksa “sözlü” mü yapmak isterdi Bir şeyleri kurtarayım diye ? Peki ya orman gidiş yoluma puan verir miydi ? Sonucu ne olursa olsun .. Tenefüs zili çaldığında her şey için çok geçti. Ben her zamanki gibi orada yoktum ve Bir kez daha hayatımdan çıkardığım derslerden , Kalmıştım. Bir başarısızlığı daha arkamda bırakıyordum , Her yer karanlık olsa da , Nasıl olsa önüm hep aydınlıktı. Ormanda ilerlerken , Artık il...
Ben burdayım, kalbim orda. Aklımı hiç sorma. Bir şarkı var dilimde, ben bir hayal peşinde. ne zaman görsem bilirim; sen varsın hep içinde. Sen burdasın, kalbim zorda. Aklımı unutturma.. Bir tek kalp var elimde, sen hep benim içimde. Ne zaman söylesem bilirim; O şarkı hiç bitmese.
Yorumlar
Yorum Gönder